Enkele ouders waren zo aardig hun kroost en die van anderen te droppen bij de kerk van Wonck. Nee, niet een dorpje in China, maar ergens over de grens in het waals taalgebied.

Daar kregen de Scouts een coördinaat waar ze die nacht hun tent konden opzetten plus een landkaart. De route kon zelf bepaald worden.

De drie groepen kozen elk voor een andere route. De een zocht hulp in een café, de ander ging midden op een rotonde de verdere weg bedenken en anderen keken werkelijk naar de landkaart die ze meekregen.

Het merendeel liep met rugzak. En dan wordt zo'n zak chips een stuk zwaarder.

Vrij kort na elkaar kwamen de ploegen aan op het terrein, een schitterend terreintje achter het voetbalveldje van Lanaye, langs de Maas.

Fluitend kwamen ze aan en zingend begonnen ze met het opzetten van de tent.

In de tussentijd besprak de staf de route die ze gelopen hadden.

Er was chocomel en peperkoek, maar sommige gaven de voorkeur aan de slaapzak.

Kevin (met blauwe jas) deelde de peperkoek uit.

Het aangemaakte vuurtje was er alleen voor de staf, de rest lag al in de tent.

Robby had een mooie opstelling van de vuurkorf bedacht. De mand omgedraaid op de grond, dan de bodemplaat waar het vuur op komt, dan de houder van de vuurkorf en daarboven een rooster om een an ander warm te maken.

Tja, de chocomel en peperkoek moest toch op.

Overzicht van het terrein

Zo rond een uur of acht was de tijd aangebroken om op te staan en de gebruikelijke ochtendrituelen op aangeoaste wijze te volbrengen.

Voor een heerlijke ontspanning hadden we het kleinste tentje van het terrein....

Toen een wit busje met blauwe lampjes  met twee grote waalse  mondjes en twee kleine oortjes niet overtuigd raakte van het gelijk in schoolfrans uitgedrukt, was het maintenant, maintenat, maintenant

En in maintenant snelheid zag het terrein er weer picobello uit en werd het ontbijt honderd meter verder gegeten

De laatste etappe van de hike, van Lanaye naar De Slek,  ging van start. De Maas werd met het veerpontje overgestoken.

Bij de Slek was er even drinken, een kort spel en een hele leuke hike was weer een feit. Ook Robby kon met genoegen weer terugkijken!