Voor wie er nog niet was kwam naar de Slek.  Na de koffie en voor de meeste een ontbijt zat de stemming er goed in en zo vertrokken we naar het dorpje Houffelize, ergens in het zuiden van de Ardennen.

Daar aangekomen werd de auto achtergelaten en begonnen we aan de hike.

Al vrij snel was het tijd om te lunchen. Zonder enige moeite werd er een mooi plekje gevonden en werd alles voor de lunch uit de rugzakken gehaald.

Zo had Gerard een petroleumtoestel. Dankzij de tip de avond ervoor van Raymond, wisten we dat dit  type brander dient voorgewarmd te worden met een andere vloeistof.

Dit eenmaal wetende was het een fluitje van een cent, plus een applausje !

Het was een tocht van pieken en dalen. Niet dat we het ene moment super naar onze zin hadden en het ander moment baalden als een stekker

Nee, het was een tocht die berg op ging om vervolgens weer geheel te dalen. Beneden een beekje oversteken (gué) om vervolgens weer een  berg te beklauteren.

Het was meer een mooie tocht geworden, een tocht waarbij we op vele  plekken kwamen waar Robby een tokkelbaan wilde maken of een kamp  opbouwen.

Een tocht met dikwijls de geur van een toiletverfrisser met dennengeur en een tocht die we zonder de 06-surivival helpdesk tot een goed einde wisten te brengen.

In Houffelize werd een terrasje gevonden. Bij Café Sport kwam een buik gevolgd door een sigaar met in de schaduw  de ober met dienblad ons even verwennen.

Er werd brandhout verzameld voor het kampvuur die avond. Hierna kwamen de branders weer tevoorschijn om onze overheerlijke gevarieerde maaltijden te bereiden.

Het meest nuttige kwam daarna: het opeten. Van de mogelijkheid om van elkaars kookkunsten te proeven werd weinig gebruik van gemaakt

In de herfst wordt het vroeg donker, maar als de sfeer in orde is maakt dat allemaal niets meer uit.

Naarmate de avond vorderde werd de afwas steeds meer

En als je de afwas heel lang laat staan kun je om tien uur 's avonds gewoon weer je brander aanzetten om de resten op te eten

Zoals het hoort werd er afgewassen en het vuur ontstoken.

De terreineigenaar had enige moeite met slapen toen hij ons vuurtje zag. Maar met gerustellende woorden dat we veel ervaring met kampvuur hadden en een fles met fuelwater zocht hij toch zijn bedje op.

Je staat er van te kijken hoeveel hout er nodig is voor een vuurtje. Ivo en Robby wisten elders een partijtje te liggen die ze zonder de lichten van de auto's wisten te vinden

Na een leuke avond werd de binnenkant  van de tent opgezocht.

Het zal een uur of tien zijn geweest dat we weer bij kennis waren en rijp  voor het ontbijt. Culinair die peperkoek met echte boter met grove zeezoutkorrels

In afwachting  van het vervolgprogramma werd de grens gezocht  van een optimaal rendement van de verzekeringspremie.

 Na lang inpraten werd er echter geen gebruik gemaakt en bleef de tokkelbaan eenzaam achter.