|
|
|
|
Als jaarlijks uitstapje van de Stichting was deze keer gekozen voor een heuse dropping. Een dropping volgens de nieuwste ontwikkelingen en dat betekende niet dat je ergens gedropt werd en "sop 't dich mehr op' maar dat de gehele route gepland was door een organisatie. En dat begon al met een rit in de taxi.
Voor dit beeldverslagje gingen we mee met het groepje dat het langst van de dropping heeft genoten door hier en daar een eigen interpretatie aan de route te geven.
 > Het eerste deel van de route bestond uit een reflectortocht. De reflectors hingen hoog in de bomen zodat vandalen ze niet konden meenemen en we kregen een sterke zaklamp mee van de organisatie. Maar het sneeuwde die avond en er was een wind die de reflectors hoog in de bomen voorzag van een sneeuwlaagje. En daar kunnen die sterke zaklampen niets aan verhelpen. Dus zoeken, zoeken, zoeken.
|
< Enkele kilometers verderop werden we dan
gedropt door de taxi. Op de dropplek stond iemand die ons de
instructies gaf en de hulpmiddelen om tot het eindpunt te komen. Eitje,
eitje, eitje.
|
|
 |
||
 |
< We waren er van uitgegaan dat we
het eindpunt van het eerste deel volbracht hadden, hetgeen ook door de
organisatie bevestigd werd. Doordat we de besneeuwde reflector die
verwees naar de volgende aanwijzing niet konden vinden, gingen we als
doorgewinterde Scouts nadenken hoe we de route verder konden oppakken. Fout,
fout, fout. We hadden moeten luisteren naar Monique (midden) die als niet officiële Scout de beste aanwijzingen gaf. Maarja, daar werd niet naar geluisterd. Stom, stom, stom. |
|
 |
||
|
> > We sloegen het tweede deel over en pakte de route vanaf het derde deel weer op, en dat was GPS. Waar ter wereld je ook staat, met zo'n apparaat kom je uiteindelijk altijd op de plek uit waar je moet zijn. Angelique scheen bij, de ene keer als Margriet niet keek en de andere keer als Margriet wel keek werd de berm van sfeervol licht voorzien. Maar we kwamen op de plek waar we moesten zijn. |
||
 |
||
 |
||
| < Geheel volgens route gingen we onder de schrikdraad door, door Roel omhoog gehouden met de metaaldetector die we voor dit deel hadden meegekregen. | ||
| > Het laatste deel van de route ging via eenvoudige omschrijving. Maar op reukafstand van Gulpen, het eindpunt, ging het ook wel zonder omschrijving. |  |
|
 |
||
| < Via het mooi besneeuwde landschap rondom Gulpen, waarbij we soms tot over de knieën in de sneeuw zaten, bereikten we het centrum van Gulpen waar de warme chocomel met slagroom op ons wachtte. | ||
| > Enigszins verbitterd dat we nu al het eindpunt hadden bereikt was het de sluitingstijd van het café die ons weer in beweging zette om een einde te maken aan dit leuke uitstapje. Stichting: bedankt! |  |
|
 |
||
| < Op een volgende keer: proost. |
Foto's: Marco