Zeker na de laatste Lentehike was er de behoefte om ook in de zomervakantie een hike te houden. Er werd gezocht naar een datum. Deel van de 'standaardhikers' waren met vakantie maar er waren toch voldoende mensen over om een zomerhike te organiseren. En zo geschiedde. Een datum werd gevonden en de uitnodiging met later enige toelichting werd verzonden naar de deelnemers.

Zaterdagochtend waren de 'stichtingdeelnemers' als eerste bij de Slek aanwezig, toen de 'groepsbestuursdeelnemers' en tot slot de 'stafdeelnemers'. In aankomstvolgorde waren dit: Liesbeth, René, Roel, Angelique, Raymond en Guy. Plusscouts Martijn was met vakantie en werd bij het viaduct van Hulsberg opgehaald. Daar was de feitelijke opening.

Martijn, Angelique en Liesbeth hadden met de aanwijzingen de locatie of omgeving weten te raden. Zij ontvingen een klein bananengebakje. De zomerhike 2010 zou plaatsvinden in de Eifel, in Heimmbach op de Heimbacher campingplatz.  

Na 1,5 uur rijden kwamen we op de campingplatz aan waar we ons pünktlich aanmeldde en de auto's achterlieten. 

Omdat het niet gelukt was om in Zuid-Limburg een landkaart van het gebied te krijgen gingen we die in nabij gelegen dorpje Heimbach kopen. 

De route werd bepaald en zo konden we aan de echte hike beginnen.

Het was een heel mooi gebied. Zo kortbij weer en toch zo anders, zo vakantieachtig

Het was tijd geworden voor de lunch, langs het water, nabijheid een 'Eftelingachtig' waterpompgebouw.

Waar het mooi is komen mensen op af. Toeristen noemen ze dat. Om die toeristen verder te vermaken gaan ze er allerlei dingen voor verzinnen. Zo reed er om de paar minuten een treintje langs voor het aanschouwen van de bezienswaardigheden. De hoofden in zo'n treintje zie je dan allemaal gelijk draaien naar waar iets te zien was. Die hoofden draaide ook onze kant uit als wij er liepen.

En als mensen niet in een afgesloten treintje zitten maar op een fiets langsrijden hoor je ook wat ze vol verwondering zeggen: "Pfadfinder!!!"

Genoeg van het toerisme. Tijd voor een koerswijziging: rechts. Dat was een klauterberg die enkele 10tallen meters de lucht in reikte. Boven aangekomen, de een iets vrolijker dan de ander, was het ook mooi, alleen niet toeristisch.

Na verloop van tijd en vooral afstand, zagen we in de diepte de camping liggen. Om de kortste weg er naar toe te nemen was toch wel erg stijl naar beneden en liepen liever een beetje om. Rond zes uur kwamen we op de campingplatz weer aan.

Op de GPS was de afstand, snelheid en pauzetijd af te lezen. Links voor de lunch, rechts na de lunch. Totaal ruim 19 kilometer met een bewogen snelheid van ruim 5 kilometer.

Met het opzetten van de tent merkten we dat er per ongeluk nog vuil aan het grondzeil van de vorige keer was blijven zitten. De vreselijke geur was echter van latere datum. Die werd op de linkerfoto weg geschrobd. Rechterfoto de bezigheid van de anderen ;-)

Tussentijds werd op de campingplatz een heilige mis opgevoerd. De bierglazen stonden op tafel en de priester zong tussendoor liederen( o.a. alle bröder werden freunden). Zijn studie had zich meer gericht op het religieuze vlak dan het vocale vlak.

 



Nu het grondzeil moest drogen werd er maar begonnen met koken. Liesbeth had voor de aanwezigen lekkere toastjes! Al werd weer het nodige uitgeprobeerd, Angelique had weer haar biefstukje maar wel andere groente en soort aardappelen en Guy een hamburger en pasteitje met als toetje banaan. De anderen hadden allemaal iets met macaroni. Maar dat kent vele verschijningsvormen! De een was eerder klaar dan de ander. Het had een iedereen weer gesmaakt.

Grondzeil was droog, de tent kon worden opgezet.

Op een camping leer je toch weer nieuwe technieken. Bijvoorbeeld hoe je een barbecue moet aanmaken. Scouts zijn van de oude stempel en maakte een kampvuurtje aan met lucifers. En ook dat werkt nog altijd.

De avond was bijzonder te nomen. Er werd flink gezongen, alleen niet bij het kampvuur, een 100tal meter verderop. Daar was namelijk een campingfeest bezig met een klein orkestje. Liedjes als 'roed, roed zien de roeze' en 'sjatepie' en 'iech bin Suzanne' en super sjoene daag', maar dan in het Duits. Aan de receptie was ons gezegd dat het om tien stil moest zijn. Zij gingen verder en zongen elke keer na de pauze iets valser. Om half twaalf begonnen ze aan hun laatste nummer en dat herhaalde zich tot bij een uur. Toen was het stil op de campingplatz. Inmiddels lag iedereen van ons al in de slaapzak. De nacht kon beginnen.

Zondag begon met regen. Op de plek waar gisterenavond het feest was stonden de tafels en op enkele tafels nog de glazen en flessen met drank. De opblaasbare springkussen die ze er de avond ervoor hadden lagen in de regen nat te worden.

Er werd besloten om in de tent te ontbijten.  Er waren gelukkig weer stamleden die voor pannenkoeken zorgde. Wandelweer was het niet met de flinke regenbuien en het zag er ook naar uit dat het zou blijven regenen. In een toeristenfolder werd bekeken wat de buurt verder te bieden had. De tent werd afgebroken en vertrokken.

In Heimbach werd een overdekt terras opgezocht en bedachten ons wat we als 'herinnering voor aan het bord' moesten meenemen. Natuurlijk werd ook iets op het terras genuttigd.

We hadden bedacht om als herinnering iets toeristisch te kopen. Uiteindelijk werd het een ansichtkaart waar iedereen haar of zijn naam op schreef. Op de kaart stond een tekening van een kat die ter plekke een symbolische betekenis had.

Nadat we nog een groepsfoto hadden gemaakt was het mooi geweest. Er werd weer huiswaarts gereden waar de tent werd uitgehangen en waar we weer afscheid van elkaar konden nemen.

De Zomerhike was een succes in een mooie omgeving !
En de herinnering blijft :-)

Tschüss

Naar: stam  /  andere stamactiviteit / home