Aan deze alweer 17de hike namen een vijftal personen aan deel, Ben, Martijn, Peter, Roel en René. Zaterdag 29 januari verzamelde ieder zich bij de Slek. De hike begon pas echt toen de locatie bekend werd gemaakt. Alleen Martijn had de locatie weten te raden met de gegeven aanwijzingen op de website.. Hierna ging de reis naar de Ardennen in de buurt van Trois Pont. Na ongeveer een uur rijden was de slaapplek bereikt. 

Wandelen in de Ardennen is geen probleem, genieten van de uitzichten ook niet. Onderweg was er een korte pauze waar met de branders iets warms gedronken werd.

Aan het einde van de middag werd de camping weer bereikt. Dat deze winter ook in de Ardennen sneeuw had gelegen was aan sommige ingezakte voortenten te zien. Met een open hemel zou er die nacht geen sneeuw vallen dus een tent kon gerust opgezet worden. Toen de tent opstond werd in het café van de camping iets gedronken. Maar er raasde kinderen op en neer. Daarvoor hadden we ons niet voor de Winterhike opgegeven. Hierna werd er op zoek gegaan naar hout om vuur te maken in de uit Maastricht meegenomen vuurbak. Toen de grote warmtebron aan was werd er begonnen met koken. Ieder had zijn eigen potje. Er was macaroni, gebakken aardappeltjes, jachtschotel, cous cous, gebakken uitjes en nog veel meer. Martijn maakte alles klaar op een zelfgemaakt brander, de ander maakte gebruik van een braadpan met een bodem die net iets dikker was dan aluminiumfolie. De sfeer was prima en er was dan ook geen enkele verleiding om naar het café te gaan, het kwam zelfs nog niet eens ter sprake. Tegen middennacht werd de slaapzak opgezocht, om te slapen in de vorst.

Met het ijs op de slaapzak werd iedereen op een heel normaal tijdstip wakker. Buiten, op de officiële hoogte van één meter,  wees de thermometer alweer op -11. Die nacht was het -13 geweest!

Buiten, maar wellicht ook in de tent, was een en ander bevroren, bijvoorbeeld de eieren die Peter had meegenomen of de vloeibare boter die niet meer vloeibaar was.. Zoals dat op een zondagochtend hoort werd er op het gemak gegeten. Ook nu weer pannenkoeken, spek en ei, peperkoek, etc. Pas tegen het middaguur was het ontbijt afgerond en werd de tent afgebroken.

Het zondagprogramma was een geocache in de buurt, zeg maar schatzoeken met een gps. Bij 'Croix Babette' laf de schat. Babette was overigens een kerel, een jonge boswachter van 16 jaar die er in 1961 gestorven was. Op de grond lag een steen vastgevroren. Hierin uitgehold was de plek waar 'de schat' zich bevond. In een piepklein boekje schrijf je dan dat je er geweest bent en wisselt een klein aardigheidje uit. 

Elke hike kent een 'symbool' voor aan het bord in het staflokaal. Er werd gekozen voor het stukje stam waarmee de vastgevroren steen werd los gemaakt. Vorst was toch wel een kenmerk van deze hike. Volgens traditie liep iedereen een stuk met het symbool. 

Terug bij de auto's werd er een kop koffie gedronken en gesnoept. 

Toen werd de reis ingezet om terug te keren naar de Slek. Het was weer een geweldige rustige ontspannen en plezierige hike geweest. Zo mogen ze vaker plaatsvinden. En de kosten? Haha, plezier hoeft niet veel te kosten!

Naar: andere stamactiviteit  /  stam  /  home