De start van de Herfsthike 2013 gebeurde in meerdere opzichtte niet in traditie. De datum werd verplaatst, ging toen niet door wegens onvoldoende deelnemers om vervolgens wel door te gaan. Liesbeth, Martijn en René werden uiteindelijke de deelnemers.
Volgens traditie waren er wel aanwijzingen waar het weekend zou plaatsvinden. Aanwijzing 1: Ergens tussen Eindhoven en Nijmegen; aanwijzing 2: Wie wordt aangeroepen als men iets kwijt is geraakt (Sint Anthonis); aanwijzing 3: De naam van het terrein is een identiteitskenmerk van Scouting (vlag); aanwijzing 4: de locatie ligt naast Terblijt, maar toch ook weer niet (Berg); aanwijzing 5: het terrein is van ons allemaal (Staatsbosbeheer). Niet volgens traditie was dat de aanwijzingen niet vooraf op de website verschenen maar per e-mail en dat de antwoorden er al bij werden gegeven. De locatie was een kampeerterrein van Staatsbosbeheer, de Vlagberg te Sint Anthonis.
Ook niet in de lijn van traditie was dat we buiten De Heeg verzamelde, bij Martijn thuis in Amstenrade. In een toch wel bepakte auo (niet alles paste meer in de rugzak) werd naar het slaapterrein gereden.
Bij aankomst was er een stuk vlaai.
Er werd begonnen met hiken. Een mooie wandeling in een mooie zonnige herfstachtige omgeving.
Terug op het kampeerterrein werd het terrein bekeken, het was een luxe versie. Desalniettemin werd er gewassen en tanden gepoetst bij een kraantje aan een paaltje in de open lucht. Achtereenvolgens het gezamelijk onderkomen, toilet- en wasgebouw en een klein huisje dat ons ter beschikking stond. Een beetje hike idee moest toch wel als traditie vast worden gehouden en daarom werd er geen gebruik gemaakt van het huisje met kacheltje.
Het was tijd geworden om te koken. Uit het scoutingboekje 'Smikkelen en smullen' werd een recept gehaald voor chili en er was een potje eten met 'oud Hollandse shoarma'. Het smaakte allemaal even voortreffelijk, zeker na zo'n dag. En daarna een kop koffie.
Ook weer volgens traditie was zitten bij een heerlijk kampvuur. Er werd hout gehaald en hapjes en drankjes. Het werd weer laat en nog later toen een ander groepje erbij kwam zitten bestaande uit (ex) medewerkers van een buitensport speciaalzaak. De hemel was bezaaid met fonkelende sterren.
De volgende dag scheen een heerlijk zonnetje op de tent. Die nacht was er bezoek geweest in de tent. Sint en Piet hadden iets lekkers in de schoenen gestopt en er een gedichtje bij geschreven.
Het ontbijt duurde tot in de middag. Alles werd afgebroken en opgeruimd.
Er volgde een korte wandeling in de omgeving.Toen werd Sint Anthonis echt verlaten. Een traditie die er deze hike zeler wel weer was, was dat het een buitengewone aangenaam weekend was geweest!
