Stam Urtyp in het jaar 2020


Vertoning Asnacht

Van Hasselt tot Wijlré en van Roermond tot De Heeg waren de stamleden in compleetheid bij elkaar gekomen om naar de vertoning van de film Asnacht te komen kijken. De film waar de Stam een lange avond en deel van de nacht in gefigureerd  had. Er werd verzameld op de vaste plek in Scharn zodat tevens de nieuwe kleding voor de Vastelaovend, een week later, gepast en beoordeeld kon worden. Dat ging voortvarend. De fietstocht naar in de stad ging ook voortvarend. De reden hiervoor was te zoeken in de elektrische fiets van de Ritselleer die voorop reed en de code geel die stormachtig deze dag over het land trok. De vertoning vond plaats in grootste zaal van Lumière waar vrijwel elke stoel bezet was. In de wachttijd werden mooie foto’s van de making of op het grote scherm getoond.  Daar zaten enkele foto’s van de wachtende stamleden bij. Zo groot en zo passief waren ze nog nooit eerder in beeld geweest. Eerst werd een andere film vertoond die zich net als Asnacht ook in het Limburgse afspeelde. Na de vertoning van deze en Asnacht was er een kort interview met de regisseur. Na het eerste interview kwam dan toch de krap twintig minuten durende film Asnacht op het scherm. Hij speelde zich weliswaar tijdens de kleurrijke Vastelaovend af maar het was toch vooral een verhaal over de behoefte aan mensen en de zwarte leegte van het alledaags bestaan. De rollen werden door de acteurs mooi neer gezet met goede toepasselijke muziek. Een productie om trots op te zijn. Zoals bij de Stam te verwachten is werd na afloop bier gedronken en werd er het nodige besproken. Wat een beetje vaag bleef was hoe de Stam in de film in beeld was gekomen. Een deel van de stamleden had helemaal niets van aanwezigheid in de film opgemerkt en een ander deel had ze heel eventjes zien lopen. Extra reden om nog maar eens naar de film te kijken.


Carnaval: Sjievel-oet I

Onverwacht vroeg  begon de voorbereidingen voor Vastelaovend 2020 al erg vroeg, in juni 2019. De Cirremoniemeister had ergens een glijbanen op een kar gezien en dat leek hem, en al vrij snel de andere stamleden, erg geschikt voor de Vastelaovend in Mestreech.  Met het poortje van voorgaande als één-jarig ruilobject werden ze uitgewisseld. Enkele weken voor de Vastelaovendstad van start ging werd in afgesproken om de glijbaankar klaar te maken. Na het aanbrengen van een deugdelijker blokkering tegen het opkiepen van de kar,  verlichting en andere versierselen, was het al na enkele uurtjes helemaal klaar en kon afgewacht worden tot de Vastelaovond van start ging. Er was wel een wens om de voor sommige leden  krap zittende “politiepakjes” te vervangen voor iets anders. Een explosie aan Whatsappjes was het gevolg. Het resulteerde in nogal opvallende pakjes in de kleuren rood, geel en groen die pas op het laatste moment beschikbaar kwamen. Dat was dan weer lastig om ze iets persoonlijks mee te geven, maar ook dat lukte bij eenieder.

Carnavalszondag was het een dag met stevige regen en mochten vanwege de wind geen gemotoriseerde wagens de optocht in. Later die middag zou het minder nat worden en het was voor het eerst in de historie dat de stam gepland later zou vertrekken. Een juiste timing want bij het vertrek was het droog. Bij aankomst in Wijck, zo rond half, waren er geen sporen te bekennen van een optocht. Vanaf de hoger gelegen Servaasbrug was nog steeds niets te zien van de optocht. De TV-uitzending werd op de Kesselskade opgenomen maar ook daar geen sporen meer. De glijbaan en Keerlke werden rechtstreeks naar het Dinghuis geleid.

Daar was het succes van de glijbaan al helemaal duidelijk. Op de heenweg waren er al enthousiaste reacties. Toen men van de glijbaan af kon werden ze alleen maar enthousiaster. Van kinderen die nog nauwelijks konden lopen tot oude mensen die bijna niet meer konden lopen. Het regende weer dus de eerste die er af gingen verlieten de glijbaan met een nat achterwerk. Dat was nog altijd beter dan naar beneden glijden en op je stuitje terecht komen. Jos van Ziesjoem en Math de onverklede Ingel vaan Mestreech gleden er ook naar beneden. Menig ouder riep enigszins wanhopig naar hun kinderen die maar bleven glijden “en noe de lètste kier”. De dank-je-welletjes en complimenten werden geregeld gehoord en ook de keurige vraag òf ze van de glijbaan mocht. Na een stevige bui te hebben gehad werd naar de bekende plek gereden en daar ging het feest verder. Vele mensen bleven kijken en vaak ook met hun mobiele in de hand om het te filmen. Eén agent ontsnapte even aan zijn team om ook de glijbaan af te gaan.

Dinsdag op weg naar de stad werd de stam tegengehouden door de openstaande Servaasbrug.  Vast en zeker revanche van Rijswaterstraat. Waar we vorig jaar de scheepvaart letterlijk en figuurlijk blokkeerde door op het bewegend deel van de brug stil te blijven staan, was dat dit jaar niet meer mogelijk. Er stonden nu bewakers die als taak hadden de brug vrij te houden van stilstaande carnavalsvierders. Toen de Stam op de brug stond  kregen ze al snel assistentie van een correct optredende politie waardoor besloten werd op de terugweg vóór het bewegend deel stil te staan. Een stuk redelijker dan de handhavers in legerpakjes met handboeien die in de Grote Staat sommeerde het geluid zachter te zetten.

Terug op de bekende plek ook nu vaak wachtende om de glijbaan af te glijden. Allemaal met veel lol. Dat tasjes bleven steken, hakken afbraken, pijnlijke confrontaties met het wegdek deerde in zijn geheel niet. Twee verloren mobiele telefoons bezorgde wel enige zorgen. Continu werd er van afgegleden. Dinsdag werden de glijders geteld, 1194 personen. Het formele afscheid van de carnaval op het Vrijthof werd ook weer bijgewoond.  Met  vertrekken werd gewacht. Toen het  Vrijthof vrijwel verlaten was vertrok de Stam met een pauze op de Servaasbrug terug naar huis. Het begon inmiddels weer te regenen en de carnavalssporen werden weer langzaam weggespoeld. De herinneringen bleven. Veel lachende gezichten op de glijbaan.


Virtuele preuvereijj

Al enkele weken had de Stam elkaar niet meer gezien. Het mocht zelfs niet, corona hield een verplichte afstand tot elkaar. Onze Duitedeef kwam met het fenomenale idee een virtuele preuverijj te houden. Ditmaal was een datumprikker met slechts één datum en één tijdstip voldoende om de Stam in compleetheid bij elkaar te krijgen, virtueel althans. Zoom was het contactmiddel. Wat anders nooit lukt was dat iedereen op tijd aanwezig was. Sterker, er waren zelfs stamleden die al twee uur vooraf achter hun scherm op  aan het wachten waren. Eén voor één kwamen de stamleden letterlijk in beeld. De helft van de stamleden bevond zich in de tuin. Eén der stamleden had zelfs een sfeervol vuurtje aan.

Afgesproken was dat ieder voor drie soorten bier zorgde waarvan één van Brand. Die middag verschenen al de eerste foto’s van de avondvoorraad op Whatsapp. Toen iedereen er bij was en een beetje uitgevogeld was  hoe je zes schermpjes in het grote beeld krijgt kon de bijeenkomst echt van start gaan.  Al vrij snel na het begin wandelde virtueel de stam door het huis van de Cirremoniemeister. Zijn huis  werd namelijk  opgeknapt en aanzienlijk uitgebreid en dat moest bekeken worden. Hierna sprak eenieder om de beurt uitgebreid hoe het eenieder en naasten in deze coronatijd verging. Het nodige gewauwel kwam er te pas en te onpas tussendoor. Nauwelijks viel het op maar tussentijds  werd er ook nog gelurkt aan de bierflesjes of speciaal glazen. Niemand hoefde zich druk te maken om nog veilig thuis te komen of de tijd van bus of trein in de gaten te houden. Er was zoveel te vertellen dat er nauwelijks echt aandacht was voor het proeven van de soorten.. Vóór middennacht kwam een einde aan deze memorabele bijeenkomst. Tot slot werd er nog een filmpje gemaakt om aan het stamarchief toe te voegen.  Het was toch weer fijn geweest samen te zijn, ook al was het virtueel.


Alternatief Preuvenemint

Wegens corona kon ook de langste traditie van de stam niet als gebruikelijk plaatsvinden. Simpelweg: er was dit jaar geen Preuevenmint. Er werd gedacht aan een alternatief en dat kwam er ook. Eerst werd gedacht aan een nieuwe keuken in Roermond aan de Avenue de Beatrice, er werd gedacht aan satépreuve op het Vrijthof, de Karkol maar het werd een keuken in Scharn die we langzaam aan als ons vaste adres kunnen beschouwen. En niet alleen om de drie generaties Brandslichtreclames  die er een ruimte verder hangen. Te ‘preuve’ waren er nootjes, verschillende kazen, stokbrood, een Brand’s Ipa en een dubbele Grimbergen. Er werden bij het felle haardvuur tal van agendapunten naar voren gebracht maar geen enkel werd uiteindelijk afgehandeld. Eén punt wel: dat het Sylvesterpreuve in Roermond zal plaatsvinden. En al was het niet ‘sfeerpreuve ‘ als op het Preuvenemint, het was deze avond een prima alternatief.


Aondagstrekker vijftig

Een steeds groter deel van de Stam bereikt de vijftigjarige leeftijd. Zo ook onze Aondagstrekker. Het was niet dat hij hiervoor aandacht wilde trekken maar dat vonden anderen van de Stam wel. Er werd een Whatsapp-groepje opgestart om iets te bedenken, rekening houdend met de opkomst van de tweede coronagolf. Fysiek afspreken kon dus niet maar er werd afgesproken om op de bewuste dag om half negen klaar te zitten achter "MS Teams". De Duitedeef zou zorgdragen dat de Aondagstrekker op hetzelfde moment achter een scherm zou zitten, waarbij iedereen een Brands-bokje had of iets dergelijks. Om half negen werden verwoede pogingen gedaan om ook daadwerkelijk achter het zelfde schermpje te kijken, maar de theorie was weerbarstiger anders dan de praktijk. Toen dat niet lukte werd "Zoom" er bij gehaald, Toen waren er nog wat probleempjes met beeld en geluid. Na ruim twee uur verwoede pogingen, niemand was afgehaakt, behalve het fysieke bezoek, lukte het. Er werd getoost en anekdotes verteld. Ook was er even een kampvuurtje. De meeste aandacht werd getrokken door een quiz die onze Cirremoniemeister had gemaakt, op onderdelen die kenmerkend voor onze Aondagstrekker zijn. De vragen werden getoond, de antwoorden ingevuld. Vooraf stonden bij een ieder vijf gevulde glaasjes klaar waar pas van mocht gedrinken worden als de minste vragen goed waren. Na ruim een uur quizen, discussie, drinken maar vooral veel lol kwam de quiz ten einde. Ieder dronk zijn restand glazen leeg. Zo rond twaalf uur, het tijdstip dat de Aondagstrekker niet meer jarig was, raakte de accu in zowel letterlijke als figuurlijke zin op. Het was een mooie geslaagde avond met aandacht voor de trekker van vele activiteiten binnen de Stam. De overige leden gingen nog even verder maar rond één uur 's nachts gingen ook daar de lichtjes van de schermpjes op uit.


Hightech in digitale vorm

Er waren eerder wel digitale signalen geweest om het traditionele Sylvesterpreuve een digitaal leven in te blazen maar echt concreet werd dat niet. Totdat net voor de bijeenkomst het wel concreet en serieus werd. Een snelheid die in de voorbije negenentwintig jaar niet eerder plaats vond.  Niet elk stamlid was in deze digitale snelheid  bereikbaar en beschikbaar en dat maakte in ieder geval één deelnemer minder aanwezig. De overigen niet-aanwezigen hadden wel al ingestemd met een digitreffen. Er is ook een officieel verslag gemaakt van deze bijeennkomst en dat is hier te lezen.

 

Naar; vorig jaar  / volgend jaar /  home