Groepsweekend Robin Hood

Robin Hood Groepsweekend
18 - 20 april 2008 Opoeteren - Bivak Houtenveld
De goede koning Richard Leeuwenhart van Engeland was op kruistocht vertrokken. Sindsdien zwaaide zijn broer de scepter, een hardvochtig en doorslecht mens met kinderlijke trekjes. Hij liet de mensen steeds meer belastingen betalen en wie tegenstand durfde te vertonen werd opgesloten in de kerker of opgehangen aan een boom. De Sheriff van Nottingham inde de belasting met harde hand. Slecht een man durfde in opstand te komen, Robin Hood en zijn bende die zich in de diepe wouden verscholen hielden. Met de hulp van van Broeder Tuck slaagden zij meerdere malen erin het kasteel te beroven en de mensen hun bezettingen terug te geven.
Op een kwade dag werden de helpers van Robin Hood gevangen genomen door de Sheriff en in de kerker gegooid. Omdat Robin Hood de mensen niet in de steek wilde laten was hij op zoek naar nieuwe sterke helpers. Zie daar, daar begon het verhaal van het groepsweekend. Iedereen moest maar laten zien dat hij of zij goed genoeg was om Robin Hood te kunnen helpen. Foto's: Angelique, Ben, Gerda, Rebo
Naar: Vrijdag / Zaterdag / Zondag / Gastenboek / Home / Accommodatie Houtenveld

Vrijdagavond werd er verzameld bij de parkeerplaats van de voetbalclub. Eerst de onderbouw (Bevers, Kabouters, Welpen), later die avond de bovenbouw Scouts, Sherpa's, Rowans, Pivo's).

Toen de onderbouw aankwam, door de poort, konden ze hun slaapplek in orde maken en gingen vervolgens enkele spelen doen. Tot slot van de avond was er een film van Robin Hood te zien

De Scouts, Sherpa's en Rowans werden ook door de ouders gebracht. Echter niet naar de kampplek maar ergens op een verlaten plekje in Belgie. Van daaruit konden zij naar de kampplek lopen. De Pivo's gingen met Openbaar Vervoer naar de kampplek. Een hele onderneming om s'avonds met OV vanuit een buitenwijk naar een afgelegen deel van een dorpje in een ander land te gaan. Desalniettemin was dit prima gelukt.

Toen de bovenbouw op de kampplek was aangekomen konden zij eerst de tenten opzetten alvorens de slaapplek ingericht kon worden. En voor de mensen die niet binnen mochten slapen en geen tent wilde opzetten maakten op een andere manier een onderdak voor de nacht. Voor het slapen gaan werd er nog even bij het kampvuur gezeten.

Tijdens het groepsweekend hadden we ook een hond bij ons, Stitch. Stitch was een echte lieveling, iedereen wilde er mee knuffelen. Maar s'nachts moest hij eenzaam en alleen in een kooi slapen, in een tochtige ruimte tussen brommende diepvriezen en de rommelig neergelegde materialen. Er waren mensen aanwezig die het toch maar beter vonden om Stitch te ontvoeren en mee naar de tent te nemen om Stitch daar gezellig tussen de stafleden te laten slapen. Maar in de tent was hij toch niet bij iedereen welkom. Nadat hij op een slaapmatje had geplast en Rebo zijn sokken net had uitgedaan, kwamen tentgenoten aan en die vonden die hond maar stinken. En zo moest Stitch alsnog eenzaam en alleen in een kooi slapen, in een tochtige ruimte tussen brommende diepvriezen en materialen.