Winterrrrrhike 2009

Vooraf.....

In de uitnodiging voor de Winterhike waren een tweetal aanwijzingen gegeven over de startlocatie. De eerste aanwijzing was: "De locatie heeft iets met een fjordenmens te maken". De tweede aanwijzing was "Het heeft de plaatsnaam -Ruisseau in zich".
Nu ligt ten zuiden van Liege wel een gebied met de naam Ruisseau en waren in dit gebied met Google wel meren te vinden die je als een fjord kon betitelen , maar het was niet het juiste.
De verklaring was dat de fjorden vooral liggen in Noorwegen en een persoon uit dit land wordt een Noor genoemd. Voor het tweede deel, Ruisseau is het Franse woord voor "Beek" Samengesteld krijg je dan Noorbeek!

Zaterdag 31 januari, de koudste maand van de afgelopen twaalf jaren, Spanje bedekt werd met een dikke laag sneeuw en in Nederland de schaatsen ondergebonden werden,verzamelde zich Ben, Margriet, Peter, Chess, Rebo en Gerard zich in de Slek voor de Winterhike met als slaaplocatie Noorbeek.

Het was een schitterende locatie. De overnachtingsplek van de afgelopen hike's was meestal op een camping. Nu staan op een camping ook "caravannierders" (=mensen die de hele dag binnen in een caravan zitten en erg argwanend kijken naar mensen die er de lol in hebben met deze temperaturen te kamperen), regeltjes waar we ons aan moeten houden (geen auto bij de tent anders moet je extra betalen) en toiletgebouwen waar we geen gebruik van willen maken. Nu hadden we een terrein geheel voor ons alleen, niemand die ons regels oplegde , geen toiletgebouw, onbeperkt vuur stoken en zelfs de keuze tussen 'ergens' op een grasweide of 'ergens' op een voormalige aardbeienweide. Wij kozen voor het laatste.

Bij aankomst werd de tent opgezet (toch maar gekozen voor een dubbelwandige-tent). Het inslaan van de haringen in de bevroren grond ging niet echt gemakkelijk. Vervolgens werd de richting van de route bepaald en vertrokken. Toen we net op weg waren werd een blik geworpen naar de geweldige locatie.

De route ging naar s'Gravenvoeren. Net over de grens was de eerste pauzeplek. Midden in het bos, in een lekker zonnetje, was de plek waar de branders tevoorschijn werden gehaald.

In tegenstelling tot andere hikes had deze hike toch wel een enigszins toeristisch karakter. Er waren vele gebaande wegen, voetgangers met kinderwagens en horecagelegenheden onderweg.
Beatrix was jarig deze dag en zij heeft ooit eens een bezoek aan De Swaen gebracht. Dus wij ook.

Op het terras werd besloten een route te lopen langs kapellen en wegkruisen, een kruistocht zeg maar. Op de landkaart staan deze immers aangegeven. Op verzoek van iemand uit ons midden werd van ieder kapel of wegkruis een foto gemaakt.

De Voerstreek kent nog vele kenmerken uit een ver verleden. Deze hike viel op dat er veel over vroeger werd gesproken. Er moet ook gezegd worden dat de gemiddelde leeftijd een stuk hoger lag dan anders. Opvallend waren ook de maretakken in de bomen.
Noorbeek werd bereikt en op 'd'r Pley' werd nog iets gedronken. De meeste namen ook dikke soep om de winterse koude goed te kunnen doorstaan.

Terug bij de tent werd met een temperatuur van enkele graden onder nul, maar vooral ook met een ijzig koude wind, buiten op een winderig veld gekookt

Heel langzaam bevroren de kaken aan elkaar. Nadat het ene schaapje had besloten vroeg te gaan slapen, volgden de andere schaapjes,. In de slaapzak was het stukken beter toeven dan daarbuiten. Het licht bleef nog even aan, maar de ogen vielen al snel dicht. En dat op een tijdstip dat Bevers nog lang niet denken om naar bed te gaan.

Na de klok 'rond' geslapen te hebben stond iedereen op. Niemand had het koud gehad, behalve als je 's nachts de tent uitmoest. Buiten werd het ontbijt klaar gemaakt. Om aardappels te poffen werd een vuur aangemaakt. Ook waren er weer de pannenkoeken. Al met al is zo'n zondagochtendontbijt met vorst en ijzige koude wind toch weer eens iets anders dan een saai ontbijt met verse broodjes, eitje, jus d'orange in een heerlijk warme kamer.

Als afronding van de Winterhike braken we de tent af en liepen naar 'Tinus' voor een mooie afsluiting. Gerard had te weinig kilometers gelopen en ging te voet terug naar huis De rest veroorloofden zich een zachte stoel in een verwarmde auto om terug naar de Slek te gaan. Daar was het dan toch echt afgelopen.

Het was weer een leuke hike geweest met dank aan Ben voor het regelen van de locatie, het maken van de meeste foto's en Margriet voor de ondersteuning in het geheel van deze winterhike.