Stam Urtyp in het jaar 2007

Carnaval: Bloooooze

Blooze zou het thema voor dit jaar worden, zover waren we gevorderd. Om er verder vorm aan te geven was het de bedoeling dat we bij de prinsuitroeping een actieplan zouden maken, maar dat lukte niet helemaal. Na een trage start via de mail kwamen we op een zaterdag bij elkaar om echt plannen te maken. De uitwerking volgde via de mail en enkele avonden in de kelder van onze Aondagstrekker. Ditmaal geen pakjes huren maar een blitse jas kopen en aanpassen van de ‘brandhelm’ van enige jaren geleden. Uppedöpke werd maar weer eens een keer geschuurd, blauw gemaakt en aangevuld met politiestrepenen aan drie zijden de tekst: "Bloooooze!". Verder hadden we een ledlooplicht  aan de bovenzijde, een mast van meer dan 5 meter en de nodige zwaailichten. De dag voor Carnaval werden de puntjes op de i gezet en zonder stress waren we er weer klaar voor.

Carnavalszondag was de vrouw van de Ritseleer jarig en werden aldaar uitgenodigd voor een ontbijt waarbij de jarige haar gewaardeerde best deed voor een stevige bodem te zorgen. Zowel fysiek als moreel was dat goed gelukt. Terug naar het huis van de Aondagstrekker waar alles gereed werd gemaakt om te vertrekken. Dit duurt altijd wat langer dan gepland maar was op tijd gereed. In stevige pas naar het begon van de optocht,  onder aan de Wilhelminabrug , Wijckerzijde. Wegens de bouw van de tiende boog van de Servaasbrug had de optocht dit jaar een andere route. Eerst zou de start zijn vanaf de stadszijde maar dan hadden de Wijckercafé’s te weinig aanloop. Vandaar er toch in Wijck werd vertrokken maar dan via de Wilhelminabrug. De eerste café’s  die we tegenkwamen waren die aan de Maasboulevard en daar stonden dan ook de kijkers. Ditmaal waren we een van de laatste groepen en in de Grote Staat  waren het meer dranghekken die we zagen dan kijkers. Voor het Theater stond de Prins en TV Maastricht waarbij we toch ook weer even te bekijken waren.

En dan is de optocht al voorbij. Op de Markt was de eerste traditionele stopplaats en waar onze verlichting met het invallen van de duisternis aardig goed naar voren kwam. We gingen door naar het Amorsplein, en bezochten verder de bekende plekjes. Dit deden we zo ook de andere carnavalsdagen. Kwijtraken deden we elkaar niet. Waar we liepen schenen onze jassen de ruimte in en waar we tussen de mensen liepen stak het zwaailicht boven ons uit. En voor de verre afstand hadden we de mast van 5 meter met zwaailicht.

Het plan was om carnavallisten in de stad via een pijpje ballonnen te laten opblazen. In de praktijk werkte dit pijpje toch niet, te moeilijk. Maar gewoon mensen ballonnen in de handen duwen werkte wel, zeker naarmate de Carnaval vorderde. Hier en daar werden de straten ook opgevrolijkt met ballonnen. Zo’n 1111 stuks werden deze dagen opgeblazen.

De temperatuur was uitzonderlijk warm dit jaar. Met 3 dagen 11 graden werd iedereen ook al zonder Carnaval vrolijk. Alle dagen werd dan ook van plezier door de straten gesprongen en er was geen enkele wanklank te bekennen. Jammer was het dan  ook toen ’t Mooswief weer naar beneden werd gehaald. Met onze zaklampen werd het podium van licht voorzien. We gingen nog even door maar ook aan dit jaar kwam een einde. De dag erna regende het, mensen keken weer chagrijnig en werd alles weer opgeruimd. Het was echt voorbij. Maar we kunnen ook terugkijken op “’ne vruntelikke Vastelaovend”.

Weekend: Hasselt

Het begon weer met een intitiatief van onze Cirremoniemeister om een vlottenkampeerweekend te houden ergens tussen de Randstad en Zeeland. Uiteindelijk werd het een overnachting in de moestuin van de Beergouverneur. Voor diegene die deze dag in Maastricht waren werd er verzameld en de route  bepaald. De snelste of de kortste. De snelste route was twee keer de afstand van de kortste route. Er werd gekozen voor de kortste route. De twee motorrijders onder ons reden los van de bagageauto maar kwamen toch vrijwel gelijktijdig op de plek aan. De Beergouverneur was op zijn land bezig en heette de andere stamgenoten welkom. Bij de moestuin bevond zich een grote loods waar we eerst gingen kijken. Vervolgens liepen we door naar de moestuin waar we een uitgebreide les kregen over het beheer van een moestuin en het verschil tussen de zomereik en de wintereik. Even dachten we dat we varkens hoorden, maar het waren de magen die aan het knorren waren. De tent werd opgezet en de barbecue in orde gemaakt. Tussendoor werd er golfles gegeven. Voor de koeling van het tapje werd een elektriciteitsleiding aangelegd. Net toen we klaar waren met opbouwen kwam onze Duitedeef er ook bij en daarmee waren we compleet. Klaar om rond de tafel te gaan zitten en te beginnen met eten. Het was weer allemaal prima verzorgd en het smaakten dan ook goed. Uit het 'brandsblikjeradio' dat op de achtergrond stond kwam geweldige muziek. Langzaam viel de duisternis in en werden de stoelen verplaats naar een mooi plekje rond het kampvuur. Een speciaal vuur want het was gebouwd op legale  Mèstreechterkinderköpkjes. Een mooi stervuurtje was het gevolg.  Een gespreksonderwerp dat akelig vaak aanbod kwam was in welk jaar het ene of het andere zich had afgespeeld en hoeveel jaren dat wel niet geleden was. Ook vertelde onze Beergouverneur het verhaal van de uitgetrede non waarvan we uit een van de mailtjes wisten dat ze niet in de moestuin welkom was. Een verhaal over verminking en castratie. Ja, die non leeft nog steeds en komt geregeld ongewenst toch in de moestuin. Er kwam een einde aan de avond en het werd helemaal stil. Zelfs de treinen stopten met rijden om vooral maar geen lawaai te maken.

De volgende ochtend waren de Stamleden met kinderen al vroeg op en maakten het ontbijt prima in orde, kompleet met koffie, thee, spek en ei. Het was weer een gezellig ontbijt. De Duitedeef had een leuk vragenspel bedacht dat met de nodige hilariteit volbracht werd. Maar verplichtingen riepen en een einde kwam aan het weekend. Alles werd afgebroken en opgeruimd. Gelukkig zouden we elkaar morgen weer zien. Deze leuke overnachting was afgelopen, maar iedereen had toch wel iets dat het een volgende keer langer mocht duren.

Preuvenemint

Ditmaal werd de afspraak in een vroeg stadium gemaakt en dat was bij deze activiteit een juiste keuze want we hadden al snel een datum en tijdstip gevonden waarop iedereen kon komen. Echter, enkele uurtjes voordat we afspraken werden de verstandskiezen getrokken van onze Cirremoniemeister. Om meer plek te hebben voor de Imperator was het argument. Helaas pakte het pijnlijk uit en moest zich afmelden. Een SMSje naar hem met ‘ze hebben op het Preuvenemint ook soep’ werd beantwoord met een: “hahahauwauwauw”. Echt op tijd was natuurlijk niemand. Alhoewel, onze Beergouveneur was al vroeg daar maar ook weer weg maar had wel een briefje achtergelaten waar hij te vinden was. Op de Cirremoniemeister na was de Stam toch weer mooi compleet rond de vertrouwde tafel in de Karkol. Ook de hapjes die er uitgedeeld worden beginnen vertrouwd te raken. De avond mocht in de Karkol lang duren, maar we waren bij elkaar gekomen voor het Preuvenemint. Later die avond liepen wij er naar toe. Het was heerlijk weer die avond. Op het Vrijthof aangekomen werden de bonnen gekocht en liepen rechts om naar de hoek van de Imperator.  De gezichten achter de bar zagen Maastrichts uit, wij troffen echter weer een Nederlandssprekende. Na een tijdje liepen we langs het podium waar Frans Theunisz aan het zingen was met enkele gasten. Vervolgens over de verhoging voor de Servaas waar de kleding ook een hoger niveau had. Weer beneden kwamen  we bij een bar uit. Het rondje rechts buiten om ging verder en namen in plaats van de vertrouwde satestokjes,  saté udang. Dat zag er een stuk beter uit en we konden ook nog eens netjes aan een tafel gaan zitten, zonder lange wachtrij. De ronde werd afgemaakt waar bij de Imperatortent  'een laatste' gedronken werd. Het was weer een mooie avond geweest, alleen de volgende ochtend zou minder worden.

Beer preuve

Dankzij het een jaartje ouder worden van onze Ritseleer kwam de Stam bij elkaar en moest er een aardig presentje gekocht worden. En zo kwamen we erachter dat er in Heer een Bierproefavond georganiseerd werd. Gek dat we daar nooit eerder aan gedacht hadden. Iedereen had er direct zin in en diegene die het gelukt was om onder zijn verplichtingen uit te komen was dan ook aanwezig in een kienachtig zaaltje. Twee rijen tafels vol serieuze mensen en de aanwezige Stamleden. Elke zitplek was voorzien van een proefglas, een spoelglas, uitleg over het proeven van bier en een beoordelingsformulier. Het ging beginnen. Eerst werd een en ander verteld over het te proeven bier. Ondertussen werden de glazen ingeschonken. Daarna werd van het schuim de kleur en structuur beoordeeld, dan van de drank de kleur, dichtheid en geur. En dan de hoogtepunten: het proeven. Dit werd op 'tonen' beoordeeld, koolzuur en afdronk. De scores die de stamleden gaven lagen de ene keer iets verder uit elkaar dan de andere keer. Er was begonnen met een Japans bier: Ike, toen Jonge Hoppen, Weihen Stephaner Weisse, Texelse Skuumkoppe, Guinness, Hoegaarden Grand Cru, Kasteel Tripel en Urthal Samaranth. Tussendoor was er droog stokbrood.  De opwinding onder de proevers was erg groot en dat was wel jammer want hierdoor was de toelichting iets minder te volgen. Maar ook zonder toelichting waren de aanwezige stamleden mans genoeg een eigen oordeel te vormen. Onbetwiste winnaar was Hoegaarden Grand Cru, tweede Kasteel Tripel en derde Urthel Samaranth. De verrassing van de avond was Joppen Hoppen.  En nu we toch aan het beoordelen waren werd ook deze avond onder een bierglazenloupe genomen met een verrassend eindoordeel in punten uitgedrukt. Zonder punten uitgedrukt is deze avond een absolute aanrader om te herhalen en te herhalen.