Carnaval: Sugar Lee Hoepele

Eind 2007 werd een poging gedaan de Stam bij elkaar te krijgen voor het Sylvesterpreuve. Uiteindelijk werd het begin 2008, de dag voor de uitroeping van de Stadsprins. Verzameld werd bij de Aondagstrekker thuis. Daar werd, na de koffie, een fles Christoffelbier geopend. En voor de kenners, dat is geen klein flesje. Het was gezellig en echt schot om naar de stad te gaan was er niet. Uiteindelijk vertrok de Stam alsnog naar de stad. In de Karkol was de stamtafel bezet en kropen we tussen de jassen, sigarettenautomaat, bar en speaker. Daar werden de ideeën voor Vastelaovend 2008 gelanceerd. De ideeën waren erg divers. Van 'Bus naar Hasselt, Witte Negers, sjoelbakken en Sugar Lee Hooper' werd het na diverse stemrondes, chaos, liplezen, nootjes, pils, Imperator en levend punniken gekozen voor de hoelahoep met Sugar Lee Hooper. En Sugar Lee Hooper kennen we onder andere van 'de wandelclub'. Om toch tot enige verdere vorderingen in ons overleg te komen werd besloten naar een ander café te gaan. Het werd de Belsj waar dan toch net iets te weinig te beleven viel. De route ging door naar de Au Mouton Blanc en daar hadden ze zelfs Sylvester voor ons. Hier werd het later en later. De muziek op zaterdagavond staat toch vrij hard. Aan de handbewegingen te zien zou er mailverkeer volgen.

De voorbereiding waren dit jaar relatief eenvoudig. In de loop der jaren hebben we het ons natuurlijk ook steeds makkelijker gemaakt. Twee avonden verven en hier en daar iets regelen. Zaterdag voor Carnaval was de opbouwdag. We hadden de tijd en dat was aan het tempo ook te merken. Geheel volgens traditie werd de laatste avond voor Carnaval de 'playlist' samengesteld.

Zondag werd er verzameld. Uppedöpke, us keerke,  werd in orde gemaakt. Toen kwam de grootste klus, het ombouwen tot Sugar Lee Hooper. Stiekem waren we toch maar wat blij dat we in het dagelijkse leven geen vrouw zijn. Het begon met fietsen in rokkleding, het opplakken van wimpers, bukken zonder inkijk te veroorzaken, het naar het toilet gaan, make-up. En dan als vrouwen aan elkaar frunniken om elkaar nog mooier te maken, inclusief gebruikmakend van een spiegel in de gang. En dan die rode lippen aan de koffiemok. Gelukkig was iedereen er klaar voor en gingen naar buiten om van start te gaan. Daar werd dè foto gemaakt.  De tocht naar de stad kon beginnen. In stevige pas liepen we naar de stad. Hier en daar moesten we rekening houden dat de mast van 5 meter van Uppedöpke niet in de boomtakken verzeild raakten. In de Stationstraat was ditmaal de start. Even wachten. Toen daar weinig beweging in kwam liepen we iets naar voor en konden zo 'ritsen' in de optocht. Snel gaat de optocht niet maar dat is ook niet de bedoeling. De route ging dit jaar vanuit de Stationsstraat over de Aw brök,  Kesselskade, Hoenderstraat, Markt, Grote Gracht, Helmstraat en langs het Theater aan het Vrijthof waar de Prins stond. Bij de Statenstraat was al de ontbinding. TV Maastricht stond op de Markt, maar waren al aan het afbreken toen wij er aan kwamen. Echt druk was het niet aan de de kant maar genoeg mensen die hun buikje in de hoepels wilden laten schudden. Tempeleer Jan Janssen was het die ook even de hoepel boven zijn buikgrens probeerde te houden. Ook werden er veel foto's gemaakt. De ene camera was nog groter dan de ander. Na de optocht waren het kleine camera's waarmee vele foto's van ons en dan vooral onze koppen werden gemaakt. Direct na de optocht hielden we halt op het Vrijthof, bijna onder de rok van 't Mooswief. Vandaar uit naar Bredestraat, Onze Lieve Vrouweplein waar we gegeten hebben. Verder hebben we deze carnaval in de Wolfstraat gestaan, Bijenkorf, Dinghuis,  Grote Staat, Markt en natuurlijk weer de Platielstraat. Kinderen bleken de hoepels, zelfs meerdere tegelijk, goed aan te kunnen in tegenstelling tot de volwassen personen. Die dachten het allemaal wel eventjes te doen maar dat werd bij iedereen een teleurstelling. Ze bakten er niks van. Een enkele lukte het wel en raakten er soms van in trance. Maar met hoepels kun je meer. Overrollen, 'touwtjespringen', er door heen kruipen, met zijn tweeën of drieën in de hoepel ronddraaien of gewoon staand in de hoepel samen van elkaar genieten. Maar we hadden meer bij ons dan hoepels: muziek. De ene keer stonden groepen mensen voor Uppedöpke voor de hoepels, de andere keer weer voor de muziek. Ook de Grote Prins vaan Mestreech dook zijn hoofd in de speaker van Uppedöpke toen hij 'daor kump Maria' hoorde. Ook dit jaar kende Carnaval weer vele leuke momenten. Bijvoorbeeld dat we twee keer een glas bier kregen aangeboden van mensen die het waardeerden wat we brachten. Trends dit jaar waren dat er veel eigen gemaakte pakjes waren maar geen 'toppers' en er werd veel gerookt. Ook dit jaar weer niets van ruzie of andere vervelende zaken. Dinsdagavond tegen twaalven vetrok het vollek vaan Mèstreech naar het Vrijthof om bij het 'neerlaote vaan 't Mooswief' te zijn. Beppie, de Prins, 't Volleksleed en het zakken van 't Mooswief. Officieel was Carnaval voorbij. We bleven een tijdje op het Vrijthof staan om nog een laatste fles te drinken. Toen Uppedöpke het carnavalsliedje van 2008 'daor kump Maria' speelden stond ineens Marie-Ange Castermans, de ene helft van Duo XL en vertolkster van dit lied, bij ons. Samen zongen we het liedje nog eens. Een mooi slot van alweer een sjoene Vastelaovend. En spontaan begon het te regenen......

Weekend Heikop

Omdat het vorige weekend wel erg kort was geweest was er voor dit jaar besloten om 3 dagen te dagen te gaan en met een maximale bezetting. Een datum vinden was alleen mogelijk als onze Aondagstrekker overdag ging werken. En daarom gingen we naar de Heikop zodat hij verder maximaal bij ons kon zijn of anders wij wel bij hem.

Vrijdag 13 juni werd even over zevenen verzameld bij de Ritseleer thuis. Drie auto’s met bagage en de Cirremoniemeister, Aondagstrekker, Secretaris-Generaol en de Ritseleer vertrokken richting Heikop in Brunssum. De Beergouverneur zouden we aldaar treffen en de Deutedeef was helaas toch op het laatste moment verhinderd.

Oranje speelde deze avond tegen Frankrijk en dat wilde we in het café gaan bekijken. Bij aankomt op de Heikop werden de auto’s geparkeerd en in één auto reden we naar de Koempelclub in Brunssum. Een oranje caravan stond voor de deur en het geheel was ook in oranje aangekleed. Binnen hingen slingers en overal oranje. Het bezoekersaantal viel ons iets tegen. Maar ze hadden er een groot scherm en we hadden prachtig zicht. Een wedstrijd waarbij Nederland met 4-1 wint van Frankrijk is natuurlijk altijd geweldig. De Beergouverneur had zich inmiddels ook gemeld. Er werd gejuicht en veel ander lawaai gemaakt. Eentje werd op het succes gedronken maar al snel wilden we de tent gaan opzetten. We hadden veel bij ons en de auto’s konden niet kort bij de tent komen. Dat was dus slepen. Toen de tent op stond, en de tap was aangesloten, konden we weer heerlijk genieten van het echt samenzijn. Rond een uur of twee werden de slaapplaatsen in orde gemaakt en kwam er weer rust in de tent.

De ochtend begon met een wektoontje omdat onze Cirremoniemeister ging werken. Ook voor de anderen een teken om op te staan. Het ontbijt was weer uiterst relax met een alert ondertoontje. De Ritseleer zorgde voor gebakken eieren. Hierna liepen we naar het bezoekerscentrum. De nieuwe maquette van de Brunssummerheide was mooi gemaakt. Buiten op het vernieuwde terras dronken we Lentebier van Gulpen dat we, ondanks de hoge prijs, binnen moesten halen. We gingen geochachen. Onze Ritseleer had deze al eens gelopen en gaf soms enkele aanwijzingen. Op sommige plekken waar we echt verdere aanwijzingen konden gebruiken, wist hij het niet meer. Achteraf bleek dat we ook een extra beschrijving nodig hadden. Het was een originele route, zeker als je niet vaak zo’n chachroute loopt. De heide werd tot in detail bekeken, maar de nodige aanwijzingen om verder te gaan ontbraken. We gingen terug naar de tent. Het plan was om naar Snowworld te gaan, maar….. dat ging niet echt snel. Er werd besloten om op de Cirremoniemeister te wachten zodat deze ’s avonds kon meegaan.  In de tussentijd werd er op een pad naast de Heikop jeu de boules gespeeld Het is maar goed dat je reuk niet altijd goed kunt omschrijven. Echt veel animo om naar Snowworld te gaan was er niet meer en echte goede alternatieven werden niet gevonden. Dan maar meteen barbecuen  Traditioneel zat de Ritseleer aan de bbq en had ook weer prima voor de rest gezorgd. Het ging er weer goed in. We mochten vuur maken en dat deden we dan ook nadat we brandhout hadden verzorgd. Een mooi vuurtje waar we samen konden zitten, en meer dan zitten alleen.

Weer een wekgeluidje voor een werkende Cirremoniemeister. Er volgde ook andere geluidjes uit die gsm, maar die kwamen van het thuisfront wegens vaderdag. De 12 eieren moesten op, en dat werd een stevige portie gebakken eieren. Hierna kwam het gezelschap in beweging om alles af te breken en op te ruimen. Er werd een wandeling gemaakt naar Nicky Verstappen –monument, alleen zochten we op de verkeerd plek. En dan wordt het moeilijk vinden. We reden naar het werk van de Cirremoniemeister waar we nog een kop koffie hebben gedronken. Daar sloten we het weekend af. Een weekend zonder echte toppers, alhoewel, we zijn weer samen geweest en dat is al top op zichzelf.

Preuvenemint


Het afspreken van het verzamelmoment is ondertussen een wezenlijk onderdeel geworden van de stamactiviteiten. Via dataumprikker.nl ging het deze keer toch vrij snel met een uiterst beperkt e-mailverkeer. De Ritseleer was met vakantie, de overige stamleden konden komen. Sectie de Heeg verzamelde bij de Aondagstrekker thuis waar eerst een kast naar boven werd gebracht. Vervolgens ging het gezelschap naar de stad waar de Cirremoniemeister een apparaat kocht. Geduldig werd er op hem gewacht. Ruim over de tijd kwamen we in de Karkol aan waar de Beergouverneur, bijna traditioneel, alweer vertrokken was. Maar hij kwam terug. Ook al is het op het achterpleintje; vertoeven bij de Karkol is altijd goed. We gingen naar het Preuvenemint waar de lappen gekocht werden. Op weg naar de Uptent kwamen we langs een stand zoals het Preuvenemint destijds bedoeld was. Eenvoudige hapjes voor één lap, en ook de inrichting was uiterst eenvoudig te noemen. De prijslijst was een soort flapoverbord waarop handgeschreven de menukaart stond. Dat verdiende onze sympathie en namen dan ook allemaal iets. Jammer was dat het een restaurant uit Rotterdam was met personeel uit Düsseldorf. Het Up en de Imperator smaakte weer goed en het rondje over het Preuvenemint deed ons ook weer goed. We gingen weer voor de saté. Goed voor de dorst. Nou, het was ongeveer het eerste jaar dat we nog echt veel bonnen over hadden. We gingen terug naar de Uptent om het restant lappen te verdrinken. Daar maakte iemand van het Reuzengilde een foto van ons gezelschap die direct werd doorgestuurd naar het vakantieadres waar onze Ritseleer. Zo kon hij direct zien wat hij op dat moment  moest missen. De rest van de Stam ging na het laatste rondje naar huis, die hebben in ieder geval weer een leuke avond gehad.

Wien Preuve en DVD Prizentatie

Sommige traditie beginnen al de bij eerste keer met veel lawaai. Het Wienpreuve is heel stil, maar met genoegen, een traditie geworden.  Voor deze keer kwam de Ritseleer op het idee het Wienpreuve te combineren met een gourmet-avond. Waarom niet twee goede gebruiken koppelen? Zoals het met ideegevers vaker gaat, ze mogen het ook voorbereiden en uitvoeren. En zo zorgde de Ritseleer dat er voldoende te gourmetten viel, in de juiste verhouding tussen bourgondisch  en  schranspartij.  We werden weer gastvrij ontvangen bij de Aondagstrekker thuis. Deze avond was er domino op televisie, en met het gezamenlijk aanstoten van de eerste van een rij dominostenen, was de avond geopend.

Buiten het Wienpreuve en gourmetten was er nog iets speciaals deze avond. De lang geleden aangekondigde en naar uitgekeken DVD met bijna alle van de Stam gemaakte foto's van de voorbije 17 jaar, werd, nadat in een eerder stadium de nodige hints gegeven waren,  door maker Ritseleer uitgereikt. Het was geen droge mix van foto's, ze waren mooi gesorteerd op carnaval en niet carnaval en daarbinnen op jaar. De foto's liepen mooi in elkaar over en waren voorzien van toepasselijk achtergrondmuziek. De DVD die als titel meekreeg: De Stam Chronicles werd  direct opgezet en bekeken. Het was goed dat we met gourmetten alles zelf klaar klaarmaken, anders was het helemaal afgekoeld.  Er kwam geen eind aan. Uiteindelijk bracht de  stopknop van de DVDspeler  uitkomst. De DVD is een mooi document geworden van bijzondere activiteiten. En dat van vele jaren. We gingen beginnen met Wienpreuve en gourmetten. De wijn was ondertussen al goed op kamertemperatuur gekomen. Is jaren achter elkaar de wijn uit het eerste jaar de beste geweest, de andere jaren doen er ondertussen niet meer voor onder. De wijnvoorraad is die avond behoorlijk 'gekelderd' maar zeker met genoegelijke genoegens.  Al snel werd het laat. Het was weer een gezellige avond geworden, en de spijs en drank hebben daar zeker aan bijgedragen.

Sylvesterpreuve

Het jaar liep ten einde. Om elkaar dit jaar nog één keer te zien spraken we af de dag voor eindejaar af in 'us eige' Karkol. Die dag stond er een groot artikel in de krant dat de Karkol dit jaar het derde beste café van het land was. Dat we goede smaak hadden wisten we, vandoor ook het Sylvesterpreuve. De stamtafel is wegens het succes vrijwel altijd bezet, maar er was plek zat in dit café. (ahum). De Aondagstrekker opende de vergadering en vroeg of er nog agendapunten waren. Het was het begin van een avond vol chaos. Hopelijk niet als gevolg van chaos had de Deutedeef het heugelijke nieuws dat hij voor de tweede keer vader werd. Direct werd er gegokt wanneer het kind geboren zou worden en of het van het ene danwel het andere geslacht zou zijn. De winnaar krijgt van alle andere stamleden een Sylvester aangeboden. Wat gegokt werd is in de bijlage te vinden (mits uzze Ritseleer het doorgestuurd heeft). We kwamen toch ook voor het  Sylvester,. We waren een dag te laat, net de dag ervoor was het laatste beschikbare druppeltje Sylvester door de tap gestroomd. Meibock was ook al uitverkocht. Een laatste op deze plek en dat werd een Imperator. Op aanraden van de kastelein probeerden we in de Knijnspiep. De kastelein kwam ons bekend voor. De Ritseleer vroeg of hij niet 'die' van de voormalige platenwinkel Disco Danser was? Ja hoor, dat was hij. Hij sprak ongestoord verder dat hij wist wie de Ritseleer was, en er volgde een verhaal van 30 jaar geleden. Hier hadden ze wel Sylvester en dat werd dan ook goed gedronken. Om op twee benen het café te kunnen verlaten gingen we  verder en wel naar de Au Mounton Blanc. Ook hier was het Sylvester ruimschoots op voorraad. Het onderwerp Vastelaovend 2009 werd ook aangesneden, en ook de onzin die er verteld werd was ruimschoots aanwezig. Er werden tekeningen gemaakt van de kar, gratis treinkaartjes uitgedeeld, gesproken over zwevende toiletten. Kortom, echt verder komen over de Vastelaovend kwamen we niet. Op weg naar huis bleken remmen van de fietsen bevroren te zijn en was de as van onze Deutedeef overgebroken. We liepen gezamenlijk richting huis. De fiets werd halverwege huis in een fietsenstalling achtergelaten. Op een anders zo drukke levendige weg stond de Stam nu voor de laatste keer dit jaar bij elkaar. Er werd afscheid van elkaar genomen. Een beetje treurig. Maar gelukkig was dat geen afspiegeling van het afgelopen jaar.

Naar; vorig jaar / volgend jaar / home