Carnaval: Rijaloet toet toet II
Nooit eerder
waren we al een jaar van te voren klaar met onze act. Vorig jaar was
immers al besloten om het thema niet elke keer opnieuw te bedenken en
maken. Te veel andere verplichtingen van de stamleden maken dat te
moeilijk. Besloten was wel iets van lampjes op de poort aan te brengen.
Werden ze vroeger bij de plaatselijke levenrancier gehaald, nu kwamen
ze uit China. De eerste kluszaterdag werd Keerlke en de poort in
Maastricht onthaald. Dat onthalen ging met een warm sopje. Ook werden
de wieltjes van de poort vervangen, voor iets meer veerkracht. De
zaterdag voor Carnaval werden de lampjes aangebracht en alles
ingebouwd. Fourage was ook al geregeld. Dit jaar was er ook een
keurmerk voor kaare. Het geluid van ons fluisteraggregaat was al te
hard voor de norm. Dan maar geen keurmerk. Carnaval kon beginnen.
Zondag om 12
uur afgesproken, om half een kwam het eerste stamlid. Koffie en
gemoedelijke herenstemmen gingen aan het vertrek vooraf. De
Cirremoniemeister had afgelopen week zijn best gedaan om beter te
worden en om niet tot het uiterste te gaan voegde hij zich pas later
bij het gezelschap. Van de rest werd de traditionele groepsfoto
gemaakt. Op naar Mestreech. In rap tempo naar het begin van de
optoch. Bij de start waren er enkele verbeteringen doorgevoerd om de
aangemelde
groepen niet in het donker te laten vertrekken. Deze vernieuwing
betekende dat we als onaangemelde groep nooit eerder van start
waren gegaan. De hele
optoch liep gesmeerd en dat maakte het eigenlijk ook wel weer een
beetje saai. Wel veel publiek aan de kant, het was een zonnige dag. Op
de Merret kwam de Cirremoniemeister erbij. Kompleet naar de Prins en
zijn gezelschap. Hadden we andere jaren onze eigen camera's op scherp
staan, dit keer had dat niemand. Prins Odin de I deed direct mee en
liep enkele keren door de poort, in 'ne rijaloet. Kwam ook leuk op TV
Mestreech. Om half 4 waren we al helemaal klaar, echt vroeg. Wat moeten
we met die tijd. Na even op het Vrijthof te hebben gestaan werd
opgesteld in de Groete Staat. Daar was het met gemak enkele uurtjes
vertoeven. Door naar de Wolfsstraat en naar de Karkol om weer terug te
gaan naar de Groete Staat en af te sluiten op de Aw Brök. Bij de Karkol
namen we afscheid van de Cirremoniemeister die zijn bedje moest
opzoeken. Ditmaal hadden we een echt tellertje en dat gaf richting het
einde al zo'n 7000 p
oortpasanten. In het begin van de dag moest het
volk nog door het poortje gestuurd worden, later begrepen de meeste het
en gingen er spontaan door. Aan het einde van de avond toog de stam
naar Scharn met Keerlke en poort. De eerste dag was weer voorbij.
Dinsdag was de volgende dag. Oorspronkelijk was het de bedoeling geweest om ook maandag te gaan, maar wellicht de stijgende leeftijd der stamleden zorgde dat de leden thuis op de bank zaten terwijl in de stad tevergeefs naar de poort gezocht werd. Voor 19:00u was de Stam op pad. De Duitedeef kon er helaas niet bij zijn en de Beergouverneur kwam pas later. Op de Aw Brök was de eerste halteplaats en van daaruit naar de Groete Staat. Dat beviel kennelijk want tot het eind stond te poort op deze plek. Wat opviel dit jaar was dat er hier en daar plastic bekers waren. De pakjes waren wat slordiger en minder mensen gesminckt. Opvallend was ook dat vorig jaar niemand vroeg wat 'rijaloet' nu wil zeggen, dit jaar waren het tientallen die dit vroegen. Vele mensen genoten er weer van om door de poort te gaan, zie ook de foto's. Richting 12 uur richting Vrijthof. Daar zongen Frans en Beppie hun laatste noten voor dit jaar. Prins Odin kwam op, Mooswief omlaag, Prins Odin weer weg. Om kwart over twaalf was alles al weg. Nog een laatste keer dit jaar in de Grote Staat gestaan om door te lopen naar de Aw Brök. Daar werd iedereen weer uitgezwaaid tot het volgende jaar. Langzaam kwam er mist opzetten. De Hoegbrök was niet meer te zien en later nauwelijks ook de Nuijjbrök. De mist slorkte de Carnaval 2015 op. Het was verder weer prima weer geweest, Klara heeft de worst zeker weer verdiend!
Carnavalsposters in het echt
Als een soort hieringbiete
activiteit was er dit jaar de mogelijkheid om de succesvolle
carnavalsposters als origineel schilderij in het echt te zien. De
Stam had echter de mogelijkheid om die ook al in de ochtenduren te
bekijken, exclusief voor de Stam. Een aanbod waar gebruik van werd
gemaakt. In de sjieke vastelaovendpekskes liep een afvaardiging van de
Stam door het statige Gourvernemint, aangestaard door de medewerkers.
Het was de dag na carnaval, een goede kop koffie smaakt dan extra goed.
Via gangen langs foto's van het oude en het bouwen van het huidige
gouvernementsgebouw, kwamen we bij het hoogtepunt aan, de originele
posters van de
Vastelaovend. Van de versie van afgelopen jaar waren er ook weer
100.000 van gedrukt. En daar hingen ze, de echte originelen. Elk
schilderij had haar eigen verhaal. In het echt zien ze er anders uit,
of beter gesteld, de gedrukte exemplaren zijn toch net iets anders als
de originele. Formaten zijn ook anders en dan zie je dat formaat ook
iets laat zien. Als je ze bekijkt sta je toch naar iets meer 'ziel' te
kijken. Bijzonder is het in ieder geval. Als dank aan Ellyan die ons
dit bezoek mogelijk had gemaakt, hadden we een originele
Brandsmedaille, een eerbetoon van ons Brandsclubje.
Feest in Neel
In
het geboortedorp en inmiddels weer woonplaats van onze
Cirremoniemeister was iets te vieren, het Oud Limburgs Schuttersfeest
werd er georganiseerd. Veel dorpbewoners organiseerde mee waaronder de
Cirremoniemeister zelf. Toen bekend werd dat Rowwen Hèze er kwam
optreden was er al snel de bedacht om daar een stamactiviteit van te
maken. In eerste instantie om achter de bar mee te helpen maar dat werd
uiteindelijk als bezoeker. Zelfs onze Cirremoniemeister
kon zich uitroosteren om een vrije avond te krijgen. Aan het einde van
de middag arr
iveerde de stamleden Aondagstrekker, Ritseleer, Krètser en
de Cirremoniemeister als gastheer op de Katercamping. In deze
achtertuin werd er, geheel volgens traditie, een barbecue gehouden. Een
goede ondergrond voor de avond werd er gevormd. Aangekomen op het festivalterrein en net
begonnen aan het acclimatiseren (lees: ierste pèlske) waren al de tonen
te horen van Rowwen Hèze. Dat betekende snel naar binnen. Op dat moment
was er een hittegolf in het land. Een feesttent heeft in die
omstandigheden een nog hoger vochtigheids gehalte. Langzaam kroop de
Stam richting podium om zo halverwege de tent, naast de
geluidsmixtafels, uit te komen. Het publiek werd meer in het zonnetje
gezet met verlichting als de band zelf,
die was nauwelijks te zien en het was nog wel met een extra bezetting
van totaal zo'n 12 personen. Apart te vermelden was dat in het
kringetje waar de geluidsmixtafels stond ook een klein podiumpje met
een zetel bovenop waar een man met drankje zat te genieten van de
band en al datgene er om zich heen afspeelde. Was het de manager, de
terreineigenaar of gewoon iemand die aan
een prijsvraag had deelgenomen? Het was het 30-jarig jubileum van
Rowwen Hèze en
speelde liedjes uit die periode. Na het optreden nam een DJ het over.
De Stam ging naar de zwoele buitenlucht. Enige tijd later was het de
security die
beleefd kwam vragen of we wilde vertrekken. Inmiddels hadden we het
laatst getapte pilsjes van die avond in onze handen en de twee laatste
frikandellen. Saillant detail, die nacht ging de hele overgebleven
voorraad snacks in vlammen op. De terugweg naar huis, heel wat mensen
werden aangesproken, werd een stukje van de optocht gevolgt. Onze
cirremoniemeister voorzag de route van een organiserend stukje
commentaar. Ook daar waar de tribunes kwamen te staan. Het zal zo rond
half drie geweest zijn toen we bij de OLS bank in het centrum van
Maasniel kwamen waar plaats op werd
genomen. Een zitbank speciaal gemaakt op deze plek voor het OLS. Een
passant maakte een foto en stuurde die direct naar ons door. De
cirremoniemeister liet de mooie delen van Maasniel zien en vertelde er
zijn verhaal bij. De Stam liep de Katercamping op, zocht een
slaapplek en viel als schutters in de blakende zon als een blok neer.
De
volgende ochtend stond de Ritseleer weer aan het fornuis om spek en ei
klaar te maken. Op het gezellige gemak werd er ontbeten. Tussendoor
kwamen de telefoontjes van OLS-vrijwilligers binnen. De stamleden
hadden weer van alles te doen. Tijd voor een afscheid dat nooit echt
snel verloopt. Van leuke bijeenkomsten wil je soms ook niet hebben dat er een einde aan komt.
Preuvenemint
Van
alle kanten kwamen de leden naar de Karkol, van Hasselt, Roermond tot
Dusseldorf. Duitedeef en Ritseleer waren met vakantie in het
buitenland, Frankrijk en Zeeland (;-)) en waren er niet, de rest wel.
In de Karkol was het rustig en de stamtafel was dan ook weer geheel
voor de Stam. Het zou een korte avond worden wegens afspraken de
volgende dag en daarom vertrok de Stam al vrij snel naar het
Preuvenemint. De hele avond regende het dat het goot en dat maakte het
Vrijthof een stuk minder druk, met name de delen zonder dak. Naar de
Imperator tent in de hoek waar in een soort container besteld kon
worden. Op tafel lagen nog enkele tegoedbonnen voor hapjes bij diverse
stands. Toen we echter bij het Rommedoeke wilde inleveren bleken ze
maar tot half zeven geldig te zijn. Het rondje Preuvenemint kon
beginnen. Doorlopen ging snel ditmaal. Er waren diverse weer stands met
eigen muziek en die namen de plekken in van de preuftentjes. Het aanbod
was dan ook minimaal. Op een bord stond 'rijst voor 2 lappen'. Toen
enkele dit wilde bestellen bleek dat de '4' door de regen was
verdwenen. En voor 2 gaven ze het niet mee. Dan maar verder kijken.
Uiteindelijk werd een salade besteld. Na lang wachten en nog eens
wachten kwam er een klein inmaakpotje aan met wat gescheurde
slablaadjes, cretons en een sausje. Verder voor het laatste rondje met
zijn vieren. Daar werd ook de groepsfoto gemaaakt. Samengevat was het
een regenachtige rustige avond maar ook weer zo'n leuke stamactiviteit
die zich nog vele malen mag voordoen.Sylvesterpreuve
Met
de invoering van een groepsApp was het weer eens een bewijs dat
de Stam snel kan zijn, de maandag om 17:00u was snel afgesproken en de
Stam was dan zelfs weer eens compleet. Toen iedereen er was, werd er van
pils overgeschakeld naar een van de hoogtepunten van de avond, het
drinken van Sylvester. Kennelijk was er alle
vertrouwen in dat het Sylvester goed zou smaken want het jaar werd nog niet
eens gekeurd. Dat de tap de voorkeur had boven de fles even buiten beschouwing gelaten. Na
heel poos bijgekletst te hebben en de stamtafel verroverd
te hebben was het tijd voor de serieuze onderwerpen. De Vastelaovend.
Waren er nog ideëen om dit jaar toe te voegen? Veel verder als
een automatische teller op 220 volt, een rood/geel/groen verkeerslicht
bij de poort en een soort medische keuring al of
niet in een apart tentje kwam de Stam niet. De Beergouverneur zou er
weer voor zorgen dat alles in Maastricht komt te staan en de week
vooraf werd afgesproken de agenda vrij te houden voor de voorbereiding,
voor het geval er nog iets verzonnen zou worden. Een ander agendapunt
was kleding. Brand als actie bedacht t-shirt bij kratten pils te doen.
De Ritseleer had een adresje om dat zelf te laten maken maar dan met
eigen naam. En het kon ook wel iets anders worden als een shirt.
Besloten werd dit onderwerp in een jubileumjaar terug te laten komen.
Het ging voortvarend want er werd ook al een datum geprikt voor een
stamweekend. En aangezien Preuvenemint vast staat en Sylvesterpreuve
vrijwel vast staat, was het komende jaar voor het eerst in de
bestaansgeschiedenis al volgepland. Niet wetende dat het volgend jaar
een jubileumjaar zou worden. De avond werd afgesloten bij de
Vastelaovendfrituur, Lucky Luke. Daar werd als toetje op een avond vol
geestelijke en smaakvolle verrijkingen ook nog eens de maag verrijkt.
Naar; vorig jaar / volgend jaar /home